2018 | Dag 14. Een zilveren huwelijk

Maandag 05 februari 2018

Vandaag is het feest, Tom en Veerle zijn 25 jaar getrouwd. Ter ere hiervan mochten zij bepalen waar we vandaag heen zouden gaan. De gedachte was dat eerst naar Lesedi cultural village zouden gaan en daarna naar Glen Afric waar je kan wandelen met olifanten.

Helaas was het laatste niet mogelijk omdat er op maandag alleen maar scholen mogen komen. Dus dan alleen naar Lesedi. Dit is een cultureel dorp waar men de oude stammen van Zuid-Africa in ere houd. De stammen die hier “wonen” zijn; Zulu, Xhosa, Pedi, Ndebele en Basotho.

Dus na het onbijt vertekken we die kant op. Robert is de chauffeur van dienst en dat hebben we geweten. Als eerste ziet hij een drempel over het hoofd. De hele auto vliegt bijna met het hoofd tegen het dak. Ook blijkt de pinker een probleem. Steevast als er links of rechts afgeslagen moet worden zet Robert de ruitenwisser aan in plaats van de richtingaanwijzer

Na een uurtje rijden komen we aan bij Lesedi. We worden welkom geheten door mensen in traditionele kledij met zang en dans. Omdat de rondleiding pas om half twaalf zal starten kijken we wat rond bij de winkeltjes waar ze souvenirs verkopen. Alles staat in het teken van de oude stammen van Zuid Afrika.

Dan worden we opgehaald door onze gids. We worden in een grote zaal geloodst en krijgen een uitleg over de verschillende stammen, aangevuld met een film. Aansluitend krijgen we een rondleiding langs de verschillende dorpjes nagebouwd in originele stijl van vroeger.

Al bij het eerste dorp eist een struise vrouw uit Alaska alle aandacht op, zij heeft voorstudie gedaan en heeft op alle vragen een antwoordt, en zijn er geen vragen dan heeft zij zelf wel een vraag in de vorm van een aanvulling van de gids. Je zou haast denken dat Alaska naast het dorp van die irritante Duitser van gister ligt. ?

We gaan stam voor stam af, het valt wel op dat de mannen steeds mogen gaan zitten en dat de vrouwen moeten blijven staan. Ook het feit dat een vrouw maar 11 koeien moet opbrengen wijst erop dat de dames niet veel hadden in te brengen in die tijd. Even later krijgt Tom via een uitleg toch wel in de gaten dat vrouwen toch wel iets te zeggen hadden. ?

Na alle dorpen te hebben gezien worden we uitgenodigd in een soort van theater. Hier worden we getrakteerd op traditionele zang en dans. Als laatste krijgen we een lunch voorgeschoteld, struisvogel, krokodil, lams en kip worden gepresenteerd in een buffet. Voor sommige van ons is vooral krokodil wat ze nog nooit eerder hebben gehad.

De lunch bevalt prima en we gaan terug naar de winkels om wat souveniers te kopen. Na afloop gaan we terug naar Threebees, maar niet voordat we eerst langs de drankhandel zijn geweest om wat bier en brandewijn hebben gehaald. Brandewijn met Cola is toch wel het drankje wat we hebben leren kennen hier in Pretoria.

Terug aan het Guesthouse willen we een duik in het zwembad nemen maar we worden weer verrast door een regenbui. Een gezellige aperitief met een spelletje vogelepiek is het gevolg. Toch moeten we de hulp van onze lezers vragen. Als je een broek op de grond legt en je plast aan de binnenkant waar de binnenbroek zit. Plas je dan op of in je broek? ?

‘s Avonds gaan we naar O’ Galito. We beginnen met een lekkere bubbel als starter. Als hoofd maal gaan we voor de struisvogel, lam, en vis. Het is echt genieten. We sluiten af met een traktatie van het bruidspaar bij Crawdaddy. Het is een waardige afsluiter van een bijzondere dag!