Donderdag 25 januari.
De wekker staat om half zeven. Vandaag staat er een excursie naar de Golden Bridge in Ba Na Hills op het programma en worden we om acht uur opgehaald. Als we om 07:00 naar het ontbijt wandelen dan regent het nog een klein beetje maar het valt mee. Het ontbijt bestaat uit een buffet en is prima. Alleen Robert vergist zich een beetje in de saus. Het bleek sambal te zijn 🌶️
Na het ontbijt is het tijd om te vertrekken. Bij de receptie wordt eerst nog even de boot gereserveerd voor vanavond en dan zien we onze gids verschijnen. Een leuke vrouw die ons er wel gelijk op wijst dat het boven in de Ba Na Hills koud is. Sommige die pakken nog snel een trui en jas en dan kunnen we vertrekken.
Onderweg lijkt het weer al beter te worden het is tenminste al droog. En de temperatuur was al redelijk. Eenmaal onder bij Ba Na Hills worden er kaartjes gehaald en kunnen we instappen in de gondel. Halverwege de gondel gaan we dan al de wolken in. Boven als we uitstappen is het mistig en miezer regen.
We treffen het wel als we als eerste de drukke brug overlopen begint de sambal bij Robert zijn werk te doen. Wat volgt is een sanitaire stop en we kunnen weer verder. Helaas blijft het continue regenen dus na een aantal zaken bezichtigd te hebben vragen we aan de gids of er geen café is waar we iets kunnen drinken. Ze neemt ons mee naar de Beer Plaza waar we iets drinken en eten.
Het Beer Plaza is net een grote tent zoals we kennen uit Oostenrijk. Veel hout met een grote toog in het midden. Eten is er in overvloed, van Italiaans tot Chinees of Vietnamees, keuze in overvloed. Als we na het eten buiten komen regent het alleen maar harder. We zeggen tegen de gids dat het genoeg is en gaan terug naar de bus.
Onderweg naar ons resort stoppen we nog bij een steenhouwerij waar men allerlei beelden maakt, Boeddha’s maar ook andere tuin beelden. Deze zijn echter veel te groot om mee te nmen dus houden we het alleen bij kijken, al krijgt Robert nog wel twee olifantjes van Pong, onze gids, omdat hij haar heeft geholpen met het terug vinden van haar jas.
Terug bij het hotel is het droog. De temperatuur was al redelijk dus tijd om te zwemmen. Tenminste voor Tom, Robert en Jeannette. Veerle vind het water nog te koud en Johan en Gwennie hebben een FaceTime met de kleinkinderen.
Na de verfrissende duik nemen we plaats aan de bar naast het zwembad om wat te drinken. Daar videobellen wij ook even met Silke en Líon. Toch mooi om onze kleinzoon weer even te zien. Niet veel later na een douche gaan we naar het restaurant, om vijf uur hebben we gereserveerd voor een boottocht in een traditionele Vietnamese boot over de Thu Bon rivier. Maar voor we aan boord gaan proeven we nog eens van de Vietnamese lekkernijen.
De boottocht stelt niet al te veel voor, maar ja wat mag je verwachten van een gratis tour. Het weer werkt ook nog niet mee dus besluiten we de paraplu’s te halen en richting de old town te wandelen. Op weg daar naar toe komen we eerst weer op een markt waar weer van alles te koop is. Maar deze keer ook veel lampionnen, iets waar Hoi An bekend op staat.
Hoe dichter we bij de brug naar de old town komen hoe vaker we worden aangeklampt om een boot tour te nemen, of om een papieren bootje te kopen met een kaars om op de rivier te zetten. Binnen in de old town stikt het van de winkels. Gwennie op zoek naar een leren tas gaat de ene winkel naar de andere binnen maar vind niks, of het is te duur. Dan maar op zoek naar een café, we vinden iets waar het happy hour is voor cocktails.
Waar de dames en Johan een cocktail bestellen blijven Robert en Tom bij het bier. Ondertussen hebben we toch wel honger gekregen. In een restaurantje met zicht op de rivier bestellen we iets met een drankje. Als we moeten afrekenen verschieten we van de prijs, ruim 800.000 dong. We geven de man 1.000.00 zodat hij ook wat fooi heeft. Omgerekend waren we dus ongeveer 37,50 euro kwijt incl. fooi 🤭 Tijd om richting resort terug te gaan. Onderweg kopen we nog een mooi t-shirt voor Tom en als we terug zijn stoppen we nog even aan de bar. Alhoewel even, we blijven zitten tot hij sluit.
Vrijdag 26 januari.
It’s her birthday!! Gwennie is vandaag weer een jaartje ouder geworden. Bij het ontbijt krijgt ze al een taartje aangeboden door het hotel en wordt er voor haar gezongen, door ons en het personeel. Na het ontbijt is het tijd voor onze fietstocht door de rijstvelden.
Om 08:15 staat onze gids Phong met de fietsen klaar. Waar Tom gisteren nog meende dat het nieuwe elektrische fietsen zouden zijn, staan er zes oude gewone fietsen zonder versnelling🤣 Nadat de meeste fietsen wat op maat zijn gezet vertrekken we, het eerste gedeelte nog door het drukke verkeer in de stad maar dan staan we plots tussen de rijstvelden.
Een eerste stop is bij een lokaal café waar we salted coffee krijgen. Na wat bedenkelijke blikken stemt iedereen toch in en het blijkt ook nog eens lekker te zijn. In de rijstvelden voor ons zien buiten de rijst ook nog wat buffels, een roerdomp en een ijsvogel. Prachtig om te zien.
Na de koffie trekken we verder, nu naar de lokale boeren. Bij de lokale boeren krijgen we wat uitleg en mogen we samen met een boer wat plantjes planten. Alles wordt hier nog met de hand gedaan dus wel mooi om eens mee te maken. Phong neemt van alles foto’s met de iPhone van Happy Boeddha, zoals ze Robert steevast noemt, maar zodra ze in de gaten krijg dat Tom een iPhone 15 heeft wil ze alleen nog maar die.
Bij een bijgelegen restaurant drinken we iets en zien we de opbouw voor Tet, het nieuwjaar wat hier over twee weken plaats vindt. Het is hier een grote happening en overal zie je de mensen bezig. Vanaf de lokale boer fietsen we verder richting het strand. Leuk om een keer gezien te hebben maar meer ook niet. Vandaag is de zee ook nog eens te ruw dus je mag er niet zwemmen.
Wel mooi is om onderweg de verschillende zaken te zien. Zo zien we een kapperszaak met een speelgoed auto als stoel voor kinderen maar ook een gym met halters met betonblokken er aan enzovoort. Terug van het strand gaan we verder naar een pottenbakker. Als we binnen komen is het nog lekker rustig en kunnen Jeannette en Veerle een potje maken. Daarna laten ze een lading Italianen binnen en is het veel te druk.
Toch worden er snel nog wat souveniers gekocht en dan gaan we verder. Volgende stop is een lokale rijstnoodle maker. Ook hier mogen de dames hun kunsten vertonen en krijgen we de zelfgemaakte rijstnoodle te eten. Iets verderop krijgen we dan nog rijstnoodle soep met vlees dus aan lunch geen gebrek.
Als afsluiter van de fietsroute stoppen we nog bij de wooden village waar we onze hout werk kunsten mogen vertonen. Daarna pakken we de fiets mee op de boot terug naar het hotel. Omdat het weer beter en beter is geworden, de zon komt er af en toe zelfs door, nemen we een duik in het zwembad. Op de strandstoelen nemen we nog een drankje voordat we ons klaar gaan maken voor de avond.
Uiteraard proeven we weer wat van de gratis hapjes bij het hotel voordat we naar de old town wandelen. Ook vandaag is er weer markt en is Gwennie nog steeds op zoek naar een sacoche. Vandaag lopen we een andere route, en het lijkt ook een duurdere route. Een eerste stop bij een café zijn de prijzen al een stuk hoger dan gister.
Voor het eten kiezen we een steakhouse, seventy one, waar ze buiten de normale steaks ook wagyu hebben. Deze is maar iets duurder dan een tenderloin dus de keus is snel gemaakt voor de mannen. Helaas voor de mannen valt de Wagyu tegen. Weinig smaak en veel vetstukken aan zijkant. Mals is het wel maar toch.
De dames hebben meer geluk, hun lams en visschotel was wel prima. Dan maar terug naar het hotel, maar niet voordat we eerst nog stoppen bij de brug om een gelukskaars in de rivier te laten. Bij het hotel drinken we nog iets voordat we in bed duiken. Al met al een mooie verjaardag voor Gwennie.
Zaterdag 27 januari.
Vandaag hebben we een reisdag. We verlaten Hoi An en trekken naar Whale Island. Omdat we twee weken voor vertrek te horen kregen dat onze vlucht gecancelled was gaan we met de trein. In eerste instantie zouden we opgehaald worden om 06:15 maar omdat we pas de trein van 08:50 moeten hebben hebben we toch maar even de taxi later laten komen.
Zo zitten we om half 7 aan het ontbijt en gaan drie kwartier later met het busje naar het station in Da Nang. Een rit van een klein uurtje. Als we dan naar de trein mogen op platform 2 staan we toch wel even raar te kijken. Er is geen brug of tunnel om er te komen. Geen probleem voor de Vietnamees dan steek je gewoon over.
De treinreis duurt lang en we vullen onze tijd met kaarten lezen en een beetje slapen. En natuurlijk een pintje. Het is toch al 18:00 als we eindelijk aankomen in Tuy Hoa. Zodra we het station uitstappen staat onze chauffeur al klaar. We laden onze koffers in en gaan op pad naar ons eiland voor de komende dagen.
Ruim een uur later, na een tocht door het platte land, een geslinger over een berg en stukken onverhard, komen we aan bij een haventje. Als we uitstappen ruik je de verse vis. Onze boot ligt al klaar, de koffers worden over geladen en we vertrekken naar Whale Island.
Een klein eiland met maar één resort waar geen auto’s of scooters zijn, heerlijk die rust na onze drukke dagen. Als we aankomen worden we vriendelijk welkom geheten en krijgen we onze “kamers” toegewezen. Het zijn leuke bamboe hutjes vlak aan het strand. Prima verzorgd en leuk om in te slapen.
Omdat we toch wel honger hebben na de lange reis schuiven we gelijk aan tafel in het open restaurant met zicht op zee. Hoofd ingrediënt van de maaltijden hier zijn vers gevangen seafood. Na de prima maaltijd nemen we nog even plaats in de bar aan het water. Maar al snel gaan we daarna terug naar onze hut. Morgen eens kijken hoe alles er bij daglicht uitziet.
Zondag 28 januari.
Vandaag eens geen wekker. Ondanks dat we pas om half negen hebben afgesproken voor het ontbijt is iedereen al eerder buiten. We bewonderen het uitzicht en wandelen daarna naar het ontbijt. Het ontbijt is prima alleen kan Tom zich niet vinden in de noodle soup. Dat krijg hij niet binnen.
Het gezellige ontbijt wordt plots even onderbroken omdat Johan zich moet verontschuldigen. Helaas want als hij opgelucht terug komt zijn de foto’s aan tafel al gemaakt. Ook krijgen we te horen dat we deze prachtige dagen op dit mooie resort te danken hebben aan Tom.
Hij vraagt zichzelf al af, omdat hij dit geregeld heeft 🤔, dit niet zijn afwezigheid op zijn 30 jarig huwelijk goedmaakt. Na het ontbijt besluiten we een hike over het eiland te doen. We volgen de rood/witte route die bijna het hele eiland rond loopt. Als we bij een van de eerste uitzichtpunten komen zien we de vele varende viskwekerijen liggen.
Opeens valt ons oog op een boot die toch wel veel water maakt. Er varen wat anderen schuiten omheen en een van hen probeert de boot naar de kust te trekken. De boot blijft zinken maar blijft nog net met de stuurhut boven water. De kapitein blijft aan boort. Iets verder zien we op een strand nog een boot op het strand die al eerder gestrand is.
We maken ook hier wat foto’s en gaan dan naar het letterlijke hoogte punt van de hike. Op het hoogste punt hebben we een mooi uitzicht over het hele eiland. Wat daarna volgt is een afdaling naar ons resort om een lekkere duik in de zee te nemen, uiteraard onder het genot van een drankje. Ondertussen is het alweer 1 uur geweest dus tijd voor de lunch.
Weer krijgen we van allerlei lekkere Vietnamese gerechten voor geschoteld alleen valt het ons op dat het in een hoog tempo gaat. Het eerste is nog niet op of de volgende gang is er al weer. Eenmaal klaar met de lunch is het strand time. We nemen weer plaats op de strandbedden en nemen af en toe een duik. De dames, Gwennie en Veerle, nemen een heerlijke full body massage terwijl wij even gaan facetimen met onze Romy en Líon onder het genot van een Pina Colada.
Niet veel later worden we vergezeld door de rest die ook even een FaceTime doen met de kleinkinderen. Terwijl iedereen om de beurt gaat douchen wachten we op het terras op het avondeten. Sinds vandaag het koppel van twee is vertrokken zitten we nog maar alleen met een Belgisch gezin met drie kinderen op het eiland. Heerlijk rustig ook tijdens het eten. Na het eten nemen we nog even plaats aan de bar. Morgenvroeg gaan we met de mannen en Jeannette snorkelen.
Maandag 29 januari.
We zijn er weer op tijd uit. We hebben om 8 uur afgesproken voor het ontbijt want de mannen gaan samen met Jeannette op snorkel tour. Het ontbijt is weer prima, ongeveer hetzelfde formaat als gister en Tom kan zich nog steeds niet opladen voor de soep.
Na het eten gaan we richting de pier, onderweg halen we nog even de duikbril, snorkel en zwemvliezen op en dan kunnen we aan boord. Ook het andere Belgische koppel met hun drie dochters gaan mee. Onderweg naar de snorkelplek varen we midden tussen de varende viskwekerijen door. We zien daar hele gezinnen werken op het vlot.
Ons eiland mag dan ecologisch zijn maar op deze vlotten zien we gewoon dat de wc doorloopt de zee in. Ook gooien de bewoners al hun troep overboord. Aan de kust is dit duidelijk zichtbaar, tussen de rotsen zie je allerlei isomo, plastic en alles liggen. Zonde van zo’n mooie omgeving. Niet veel later stoppen we in een kleine baai.
We gaan voor anker en we springen in het water. Langs de rotsen zien we het koraal en verschillende vissen. Het snorkelen is leuk maar niet zo mooi als we eerder al gedaan hebben in andere tropische landen. Toch zien we, ondanks het wat troebele water nog mooie gekleurde zeesterren en wat op slangen lijkende beesten op de bodem.
Een uurtje later gaan we terug naar Whale Island. Dit is toch wel een opgave omdat de boot eerst niet wil starten. De kapitein moet er een telefoontje aan wagen maar dan krijgt hij de motor toch aan de gang. Vlak voor het aanmeren zien we Gwennie en Veerle al liggen op de strandbanken aan de zee.
We voegen ons bij hun en zwemmen nog wat voordat het al weer tijd is voor de lunch. ‘s Middags houden we rust, we nemen plaats aan het strand. Robert probeert zijn drone nog even maar helaas er komt een foutmelding. Misschien toch iets kapot gegaan na de hardhandige landing in Ha Long Bay. Rond 15:00 is het tijd voor de massage van Jeannette. De rest gaat naar de bar voor een cocktail middag en ons inchecken voor de vlucht van morgen naar Ho Chi Min City oftewel het oude Saigon.
Als we wat later terug gaan om ons op te frissen voor het diner komen Johan en Gwennie erachter dat ze hun sleutel niet bij hebben geen van beiden heeft hem meegenomen en weet niet waar hij is. Dan bij de receptie maar een nieuwe halen. Tegen zeven uur als we gaan dineren vind Robert dan ineens een sleutel in zijn zak, en ja hoor het is de verdwenen sleutel van de familie Baijens. Zoals gewoonlijk belanden we na het diner aan de toog. Onze laatste avond op het eiland.
Dinsdag 30 januari.
Onze laatste ochtend op Whale Island. Het is rond acht uur als Robert als eerste ontdekt dat ten eerste onze tafel was ingepikt door een grote groep Australiërs, en ten tweede dat er vanochtend een buffet is in plaats van bediening aan tafel. Deze manier van ontbijten bevalt ons toch een stuk minder maar oké, we snappen het wel met de drukte.
Na het ontbijt gaan we terug naar de kamers om onze koffers klaar te zetten. Robert laat zijn drone nog even uit en dan besluiten we terug te gaan naar de bar. De laatste anderhalf uur drinken we nog iets en gaat Robert, de rijst lijder van de groep, betalen.
Onze schade van drie nachten Whale Island bedraagt welgeteld ruim 11 miljoen Vietnamese dong. Omgerekend iets meer dan 400 euro. Met alle cocktails, massages en de snorkeltocht inbegrepen valt het ons behoorlijk mee. Tijd om te vertrekken. De koffers worden op de boot geladen en we vertrekken weer naar het vaste land.
Daar staat het taxi busje al klaar en kunnen we gelijk vertrekken, alhoewel we zijn Tom nog even kwijt, die moet zo als een goede groenman betaamd nog even een braakliggend stuk terrein bewateren. De rit naar Cam Rahn International Airport duurt alles bijeen toch nog twee en een half uur. We rijden langs het strand van Nha Trang en het valt ons op dat het wel erg toeristisch is.
We zien hier zelfs onze eerste McDonalds. Aangekomen op de luchthaven heeft de hamburgertent nog zijn nawerking. Na een toilet bezoek door iedereen kiezen we ervoor om te eten bij de Burger King. Het bestellen heeft nog wat voeten in aarde omdat dat Vietnamees moeilijk te lezen is. Een maal besteld nemen we plaats aan tafel en binnen een paar minuten krijgen we onze lunch.
Veel te veel blijkt, alleen Jeannette is slim geweest en heeft alleen een burger besteld. Al snel blijkt dat er een cola te weinig is. Die is verwisseld met het water van Jeannette. Wat doe je dan als goede rijst lijder, juist zo gezegd zo gedaan.
Robert geeft zijn cola netjes af aan Veerle alleen die beslist dat ze het toch niet zo lekker vind en gooit hem dan maar over tafel. Zonder verdere problemen checken we de koffers in en gaan dan naar de gate. Ook de security check gaat snel, wat een genot vergeleken bij Schiphol.
Na een vlucht van zo’n drie kwartier landen we in Ho Chi Min City. De taxi chauffeur staat al klaar met een bord, Mrs Johanna Gerardina Johanna Wilhelmina Arts and party. Prima geregeld weer door de rijst lijder. Hij neemt ons mee naar de parking waar zijn bus staat, dat vind Tom iets minder want die is gewend dat het busje voor de terminal staat, en we vertrekken naar ons hotel Central Palace.
Wat ons gelijk opvalt, naast de temperatuur van 34 graden, is het verkeer en het moderne uiterlijk van de stad. Was het in Hanoi al druk met auto’s en brommertjes, dan is dit toch nog wel een graad erger. Niet normaal hoe die brommers auto’ en bussen door elkaar heen krioelen. Dit hebben we nog nooit gezien, zelfs niet in Shanghai.
Na toch wel zeker drie kwartier door de stad rijden komen we aan bij ons hotel. Zodra we zijn ingecheckt verplaatsen we ons naar de 14e verdieping daar is het zwembad en een bar. De bar stelt niet veel voor maar het uitzicht is mooi. We drinken iets, maken wat foto’s en besluiten dan naar een streetfood market te gaan dicht in de buurt van het hotel. Het blijkt een voltreffer.
We nemen plaats aan een tafel en de dames en heren gaan om de beurt iets van het sharing food bestellen. Onder het genot van wat live muziek en wat biertjes vermaken we ons prima. Met een gevulde buik wandelen we daarna naar het iconische postkantoor van Ho Chi Min City, een mooi groot verlicht gebouw waar veel bedrijvigheid rond is.
Eenmaal terug bij het hotel blijkt de bar al dicht. We besluiten toch nog iets te gaan drinken een paar tenten verder van het hotel. Hier drinken we nog twee drankjes met op de achtergrond prima muziek. Voor een reisdag was het toch een prima dag.
Woensdag 31 januari.
We hebben om half 8 afgesproken voor het ontbijt. Tom en Veerle zijn al eerder vertrokken dus samen met Johan en Gwennie gaan we naar de eerste verdieping waar we ons bij hen voegen. Het ontbijt is ook hier weer een buffet maar voor ons toch wel de minste van dit verlof tot nu toe. Toch hoeven we geen honger te lijden en met ons buikje vol maken we ons klaar om op excursie naar de Cu Chi tunnels te gaan.
Om 08:30 staat de chauffeur klaar, we wachten nog even op de gids en dan vertrekken we voor een tocht van ruim twee uur naar de tunnels. Onderweg verbazen we ons nog steeds over het drukke chaotische verkeer. Na iets meer dan een uur rijden stoppen we net buiten de stad bij een handenarbeid zaakje. Hier worden geglazuurde dingen gemaakt met stukjes van eenden eierschalen.
Best interessant om te zien en daarbij nog mooi ook. Uiteraard is er ook een winkel en we vertrekken niet zonder dat Jeannette twee schaaltjes heeft gekocht. We stappen weer in de bus op weg naar de tunnels. Bij de Cu Chi tunnels zien we direct dat we lang niet de enige zijn. Zeker in het begin van de rondleiding is het aanschuiven om wat te kunnen zien.
Tijdens de tour zien we na een film, de ingangen van de tunnels, krijgen uitleg over hoe ze boobytraps maken, hoe de luchtvoorziening gemaakt was enz.. Alle facetten van de tunnels komen aan bod. Onderweg hoorden we al de hele tijd geweer schoten en wat blijkt, we kunnen hier ook zelf schieten op een shooting range. Uiteraard willen we dat wel eens doen. Johan en Tom kiezen voor de M16 en Robert en Jeannette voor de AK47.
Na het schieten bezoeken we nog wat plekken voordat we bij de keuken aanbelanden. We stoppen nog bij een tunnel waar je door mag wandelen. Waar sommige er niet aan beginnen en voor anderen het toch te smal is geraken alleen Jeannette en Tom er doorheen.
Aangekomen bij de keuken krijgen we het eten en drinken voorgeschoteld wat met destijds in de tunnels kreeg. Cassave scheuten die je kan dippen in iets van pinda kruimel met peper en zout en als drank thee van palmblad. Allebei smaken prima en daarmee is onze tour afgelopen. In de souvenir shop kopen we nog een vlaggetje van Vietnam voor op de rugzak van Jeannette en dan vertrekken we terug naar Ho Chi Min City.
Terug bij het hotel besluiten we even te gaan zwemmen in het rooftop zwembad. We kleden ons snel om en gaan naar de 14e verdieping. Hier is men bezig met het dekken van een tafel, dus de bar is helaas niet open. Na een verfrissende duik is het tijd om nog wat de stad in te trekken. Eerst even een verfrissende douche voordat we samenkomen onder in de bar van het hotel.
Na een drankje besluiten we op zoek te gaan naar Social Club Rooftop bar, een sjieke bar van een even sjiek hotel. De Social Club Rooftop bar is gelegen op de 24e verdieping en staat bekend als een van de mooiste rooftop bars van Ho Chi Min. Als we het hotel binnen lopen en vragen naar de bar, worden we vriendelijk de weg gewezen naar de lift.
Boven op het terras krijgen we een mooie plek aan hangtafels met een schitterend uitzicht over de stad. We drinken iets en buurten gezellig met twee Nederlanders, een neef en nicht, die samen op vakantie zijn. Daarna willen we geld afhalen. Dat blijkt wat lastiger dan gezegd. Een paar ATM’s verder en een bezoek aan een bank omdat we geen geld kregen later, vinden we toch ergens een automaat die ons geld geeft.
Omdat we ondertussen toch wel honger hebben gekregen belanden we bij een Vietnamese Bistro. Hier bestellen we iets en genieten we weer van de Aziatische keuken. Gewoonte dieren als we zijn belanden we als laatste weer bij de bar waar we gister ook waren. We maken het niet te laat want morgen laten we Ho Chi Min City weer achter ons. Op naar de Mekong Delta.