Zaterdag 3 februari.
Na een korte nacht waar we ook nog eens verrast werden door een FaceTime van Romy en Líon moeten we er om half zes uit. Om zes uur moeten we namelijk met alle bagage naar beneden om te ontbijten. Het ontbijt is echter niet wat we ervan gehoopt hadden. We dachten om zes uur namelijk lekker rustig te ontbijten.
Niet dus, twee hele bussen met andere reizigers staan ook klaar om aan te vallen. We zien weer de hebberige toeristen die niets of niemand ontzien om toch maar zo snel mogelijk en zoveel mogelijk eten op hun bord te gooien. Waar er 10 gekookte eieren liggen is het heel normaal om er gelijk maar drie voor jezelf te pakken.
Na het ontbijt gaan we naar ons busje. Een tocht van nog geen 10 minuten later staan we aan de pier van de speedboot. Gelukkig zijn we als eerste en kunnen we rustig afscheid nemen van Leo en pakken we op aanraden van Johan de bank achter op de boot. Wat volgt is een invasie van de anderen uit het hotel. Wat een chaos.
We zijn blij dat we al rustig achterin zitten en het rustig kunnen aanschouwen. Dan is het tijd om te vertrekken. We varen zo’n anderhalf uur richting de grens. Onderweg worden de paspoorten al ingenomen evenals de visa van Vietnam en 35 US dollar voor een Cambodjaans visum.
Bij de Vietnamese grens moet iedereen de boot verlaten en wachten we op ons visum. Na zo’n drie kwartier mogen we weer aan boord. Toch voor een vijf minuten want dan zijn we bij de Cambodjaanse grens. Hier worden de paspoorten gecontroleerd.
Nadat iedereen zijn visa heeft en de paspoort controle heeft ondergaan kunnen we terug aan boord. De stoelen dans van de eerste stop is weer terug in zijn plooi gevallen en kunnen we vertrekken. Na ruim twee en een half uur varen zien we in de verte de skyline van Phnom Penh opdoemen.
Een half uurtje later meren we aan en kunnen we van boord. Net zoals bij het boorden is het ook nu weer een chaos. Ons hotel is maar een kilometer van de pier waar we zijn afgemeerd, dus besluiten we met de koffers te voet naar het hotel te gaan. Achteraf misschien niet de beste keuze want we komen allemaal nat bezweet aan. Eenmaal in het hotel krijgen we onze kamers toegewezen.
We gaan snel naar de kamer om om te kleden en zitten gelijk daarna in de rooftop pool. Wat een genot, even afkoelen in het water, daarna een pint, en dan weer een duik, en weer een pint. Wat kan het leven toch eenvoudig en mooi zijn. Uiteraard moeten de mannen op de foto met hun pint in het zwembad. Het levert een mooie foto op, maar de manier waarop hij gemaakt is zullen we jullie besparen maar Tom is er nog niet te goei van.
We besluiten toch maar even te gaan douchen om daarna de stad in te gaan om wat te gaan eten. Helaas zijn wij wat later bij de happy hour en komt er van ons stadsbezoek niks terecht. Op het dakterras bestellen we ons eten en we drinken nog wat op onze eerste avond in Cambodja.