Zondag 26 april 2026 | Vertrek uit Saint-Benoît
Na de gezellige avond bij de brug in Saint-Benoît hebben we een heerlijke rustige nacht — al kon Jeannette niet echt goed in slaap komen. We zijn weer iets voor achten wakker. Gelukkig is het vannacht niet echt koud geweest, maar de verwarming springt toch nog aan om iets voor half acht. Maar goed ook, want zo hebben we lekker warm water voor een fijne douche.
Bij het ontbijt eten we een gekookt eitje, en dan is het tijd om te vertrekken — richting Spanje is de bedoeling. We wuiven nog even naar onze buren uit Gent, lozen het chemisch toilet en het vuile water, tanken nog schoon water, en we zijn op pad.
────────
Onderweg | Saint-Émilion en een pizza uit de muur
Het eerste stuk, zo’n 200 kilometer, gaat over de N10, een gewone snelweg — dat schiet lekker op. In de buurt van Bordeaux moeten we tanken en gaan daarvoor even van de snelweg af, want in het dorp is het een stuk goedkoper.
Als we weer richting de N10 rijden, geeft Google aan dat we ook binnendoor kunnen. Aangezien we al genoeg snelweg hebben gezien, pakken we de kleinere wegen. En laat die route ons nu net langs Saint-Émilion brengen — ons favoriete wijndorpje in de Bordeaux-streek! Uiteraard gaan we dan ook even kijken om een flesje te scoren.
Helaas is het zondag en staat er op onze uitgekozen parking een marktje. We rijden rond het dorp op zoek naar een andere plek, maar overal is het zo druk dat we besluiten verder te rijden — deze keer zonder wijn.
Niet veel verder vinden we wel een plekje langs de route om te lunchen. Met de lunch binnen gaan we verder, nog 250 kilometer voor de boeg. Het weer is wat minder vandaag, al zien we nog steeds temperaturen van 20 graden. Jeannette heeft vandaag voor het eerst een korte broek aan — en dan krijgen we natuurlijk net een mindere bui. Het zal toch niet… 🤔
Gelukkig is de route ‘s middags wel prachtig: leuke dorpjes, mooie wijnvelden, en het wordt stilaan steeds bergachtiger.
────────
De legendarische pizza-automaat
Al een paar jaar zien we, telkens als we in Frankrijk rijden, die pizza-automaten langs de kant van de weg staan. En al net zo lang vragen we ons af of dat wel zou smaken. Ook deze reis hebben we er meerdere gezien, maar nooit ergens waar we konden stoppen.
Vandaag hebben we geluk: net voor de stad Pau zien we er eentje op tijd en stoppen we. Na wat gepruts hoe zo’n ding precies werkt, lukt het ons een pizza burger te bestellen. Even drie minuten wachten, en een hete pizzadoos komt uit het apparaat — een lekkere snack voor onderweg.
Eerlijk is eerlijk: het is zeker niet de beste pizza die we ooit hadden, maar ook zeker niet de slechtste. Hij overtreft toch wel onze verwachtingen. Binnen no time is hij op!
────────
Over de Col du Pourtalet naar Spanje
Het laatste stuk van de route begint Google weer raar te doen — hij stuurt ons even van de hoofdweg af, door wat smalle straatjes in dorpjes, om ons even later weer op dezelfde doorgaande weg te brengen. Vreemd, maar dat hebben we al wel vaker gezien.
Niet veel later zien we de borden dat de meeste cols open zijn. Zo ook de Col du Pourtalet, die wij willen nemen. Alleen de Col d’Aubisque schijnt dicht te zijn.
Na een prachtige klim van zo’n 28 kilometer passeren we de top van de Col du Pourtalet — en rijden meteen Spanje binnen! Net over de top vinden we een mooie parking bij Sallent de Gállego voor de nacht.
────────