2025| Griekenland - Week 1

Zaterdag 27 september.

Eindelijk is het zover, de hele week zijn we al bezig geweest met de voorbereidingen. Het is toch wel wennen met een nieuwe mobilhome. Vaak even zoeken naar een nieuwe plek voor spullen maar het is gelukt. Onze eerste lange reis met de Hymer ML-T 570 4×4 kan beginnen.

Het is rond acht uur als we richting Peer rijden. Daar hebben we vanavond eerst nog een feest voordat we daadwerkelijk richting het zuiden gaan. Na een ritje van ongeveer een half uur komen we aan in Peer. We parkeren de mobilhome op de oprit bij Shanti en Sam. Als we net naar de feestzaal willen wandelen zien we Shanti die ook net die kant op gaat. Gezellig wandelen we richting de Harmonie waar de rest van 6Only 2.0 ook al is aangekomen.

Zondag 28 september.

Na een gelaagd feestje nemen we afscheid van de bende voor 5 weken. Robert een half uurtje eerder als Jeannette want zijn knie is behoorlijk dik geworden. Het is toch al tegen half 10 in de ochtend als we een bericht krijgen van onze gastvrouw Shanti dat ze wakker zijn. Met zijn vieren genieten we van een lekker ontbijt, al is het voor de een iets makkelijker dan de ander na een avondje drank 😊

Rond elf nemen we afscheid en rijden we richting Duitsland. Het eerste stuk tot Verviers nog snelweg maar vanaf daar binnendoor door de Ardennen. De eerste kilometers herkennen we nog van een maand terug tijdens onze trip naar Vogelzang IP. Daarna ook gewoon genieten van de vergezichten in de Eifel.

“Nadeel” van binnendoor rijden is dat het langer duurt, maar toch dit is veel mooier dan over de autostrade. Onze eerste plek die we op het oog hadden, Burg Eltz, laten we daarom al snel varen. Bij Gerolstein vinden we een plekje bij een vulkaan waar we dan maar onze lunch nuttigen. Een lekker soepje wat we mee hebben gekregen van Gwennie. Nogmaals bedankt 👌🏻

Na de lunch rijden we verder, zoals al verteld laten we Burg Eltz links liggen en trekken we naar onze overnachtingsplek, Höhenblick in Oberbrambach. De route er naar toe is wederom prachtig, we rijden eerst door Natur- und Geopark Vulkaneifel dan een stukje langs de Moezel en daarna nog door nu het Hunsrück-Hochwald National Park. Hoogtepunt is toch wel het Ferienpark Dronkehof, waar we natuurlijk gelijk een lach op ons gezicht krijgen. Het zal toch niet 🤭

Rond half vijf rijden we dan Camperplaats Höhenblick op. Een plek die we al eerder hebben gezien in YouTube filmpjes. Het is een plek die boven op een heuvel ligt en waar je een mooi uitzicht hebt. En ja dat klopt helemaal. Daarnaast is de CP helemaal in de Western style opgezet, je hebt een saloon en overal hangen en staan attributen die te maken hebben met cowboys. Echt leuk opgezet. Gelukkig is het niet druk, Jeannette meld ons aan en we mogen een plek uitkiezen.

We kiezen een plek waar we een mooi uitzicht hebben en gaan daarna gelijk even verkennen met Stella. Terug bij de mobilhome ziet Robert dat er verschillende antwoorden zijn op zijn vraag over het bedieningspaneel wat sinds gisteren niet meer wilde opstarten. Een restart van het systeem via de app op de telefoon doet wonderen. Zo nu eerst maar een Duveltje, die hebben we verdient 🍻

Maandag 29 september.

Als we wakker worden en uit het raam kijken zien we de wolken in het dal liggen. Boven op de heuvel waar wij staan schijnt een zonnetje maar het is fris geweest vannacht. We zijn blij met de winterdeken die we twee maanden geleden hebben opgehaald bij RVMasters in Zweden. Zeker met het gemak van het plaatsen maar ook van het prima afsluiten en isoleren.

Na het vaste ochtendritueel vertrekken we vandaag op tijd. We willen toch wat kilometers maken en binnendoor pakt dat toch wat meer tijd dan over de snelweg. Amper op pad ziet Jeannette al de eerste reeën in het weiland, het eerste wild van deze vakantie. Gisteren hadden we het er nog over, wat gaan we allemaal tegenkomen dit verlof. Buiten nog wat reeën, weer alleen gespot door Jeannette, en een overstekende eekhoorn zien we niks. Waarschijnlijk ook door de mist waar we regelmatig door rijden.

et duurt niet al te lang voordat we Frankrijk binnen rijden, we passeren de Vogezen maar helaas ook daar alleen maar mist. Wat verder op als we weer richting Duitsland rijden trek die gelukkig wat weg. Tijd om iets te zoeken voor de lunch. Zowat op de grens langs de Rijn vinden we een parking. We wandelen wat rond langs de sluizen en genieten van een lekker soepje. Gwennie alweer bedankt!!

Gelukkig trek de mist in het begin van de middag weg, er komt zelfs een zonnetje te voorschijn. We vervolgen onze toeristische route richting Donaueschingen waar we de bron van de Donau willen bezoeken. De route is weer mooi, zeker wanneer we het zwarte woud intrekken. De iets meer als honderd kilometer die we nog moesten vanmiddag vliegen om. We gaan rond 4 uur op locatie zijn.

Tot opeens Robert met nog zo’n 45 kilometer te gaan ineens een bord langs de weg ziet. Deutsland Höchste Wasserfälle. Onze interesse is gewekt, dat willen we zien. Laat nu net een alternatieve route volgens Google ook die kant op gaan, dus volgen we die. Als we aankomen in Triberg, de plaats van de waterval, zien we al een en al toeristische souveniertjes winkels met als lokale attractie de koekoeksklok. De eerst parking die we vinden staat vol maar Jeannette heeft al een andere gevonden. Verder omhoog dus boven aan de waterval. En ja hoor plek genoeg op deze parking.

De kleine 2 euro die het kost via EasyPark nemen we op de koop toe. Vanaf de parking is het een 200 meter wandelen naar de ingang waar we 8 euro de man moeten betalen. Het blijkt voor ons de moeite waard. We wandelen de hele route naar beneden en weer omhoog zodat we de waterval op verschillende plekken zien. Zelfs Robert met zijn nieuwe knie haalt het hele stuk. Na een klein uur zijn we weer terug bij de mobilhome.

Na het oponthoud aan de waterval rijden we door naar Donaueschingen. Nog een kleine stop om te tanken en we zijn rond half 6 op de parking. Een kleine parking maar wel op maar een 300 meter van de Donauquelle. De Donau ontspringt volgens de verhalen op drie punten. Als eerste heb je de samenkomst van de twee rivieren, de Breg en de Brigach. Als derde punt word ook de Bron in Donaueschingen genoemd. Deze Donauquelle ligt vlak langs Schloss Donaueschingen. Het is eigenlijk een gewone waterput die men mooi heeft gemaakt omdat daar de Donau dus ontspringt. Wij vonden het inboedel geval de moeite waard om eens gezien te hebben.

Daarna rijden we door naar het sport complex aan de rand van het stadje. Daar is ook een camperplaats vanwaar je naar de samensmelting van de twee rivieren kunt wandelen. Uiteraard wandelen we daar ook even naar toe en hebben we dus alle drie de bronnen van de Donau gehad. Op onze bucketlist staat in ieder geval nog een reis langs de Donau tot het eindpunt in de zwarte zee via de Donau delta in Roemenië en Oekraïne. We besluiten dan om toch maar gewoon hier te overnachten. Morgen verder naar Zwitserland.

Dinsdag 30 september.

Dicht bij de bron van de Donau worden we iets na 8 uur wakker. Zoals gewoonlijk zet Robert de kachel op en zodra het wat warmer is in de mobilhome gaan we eruit. Ook vandaag willen we op tijd vertrekken richting Sankt Moritz waar de vriendin van Romy en ook van ons, werkt in het ziekenhuis. Uiteraard willen we weer binnendoor dus dat kost tijd. Het is maar een kleine 50 kilometer tot de grens en eenmaal we die over zijn beginnen de problemen met de navigatie.

De Apple CarPlay van Robert zijn telefoon valt weg en ook die van Jeannette werkt ineens niet meer. Omdat Zwitserland niet tot de roaming landen behoort is het tijd om de Starlink op te zetten, maar helaas, ook die wil niet echt meewerken. Hmm hadden we toch eerder weer moeten testen en aanzetten. Maar ok daar is het nu te laat voor. Dan maar de navigatie van de camper zelf instellen, gelukkig werkt dat nog.

We genieten van het landschap voor zover dat kan. Het is ook vandaag weer wat mistig. Net na de middag passeren we Liechtenstein, een mooie tijd voor de lunch. Op de parking van het Rheinstadion, wat we nog wisten van een vorige reis, stoppen we voor een wandeling en wat te eten. In de tussentijd krijgt Robert gelukkig de Starlink weer aan de praat.

Met internet van een weer werkende Starlink trekken we weer verder. Nog een stuk Liechtenstein, waar Robert tevergeefs zoekt naar een souveniers winkel voor een koelkast magneet, rijden we Zwitserland weer binnen. Net zoals gister trek nu ook de mist weer weg maar zo zonnig als gister wordt het niet. Wel zien we de besneeuwde toppen voor ons opdoemen.

Als we de stad Chur door zijn nemen we de afslag richting de Julierpass. Een kilometers lange klim volgt en de uitzichten worden mooier en mooier. Hier en daar een waterval waar we nu niet voor hoeven te betalen en de sneeuw komt steeds dichter bij. Boven op de pass op 2284 meter hoogte stoppen we even om van het uitzicht te genieten 👌🏻

Van boven op de Julierpass is het maar een 20 kilometer naar Silvaplana. Een dorp langs Sankt Moritz waar Kaat woont. Op haar aanraden rijden we naar de camping aan de Silvaplanersee. Het is inderdaad een prima camping en als we zijn geïnstalleerd pakken we een lekkere douche voordat we worden opgehaald om te gaan eten.

Mooi rond half zeven is Kaat daar, na een welkome begroeting waar onze Stella niet word overgeslagen rijden we richting Pontresina. Onderweg worden we door Kaat bijgepraat over de omgeving, haar werk hier, en hoe het haar bevalt. Fijn om te horen dat ze het naar haar zin heeft. We passeren Sankt Moritz en niet veel later parkeren we in Pontresina.

Er is gereserveerd bij restaurant Sporthütta. Een leuk houten hutje met een haard binnen en langs tafels waar je aan kunt zitten. Super gezellig. Uiteraard bestellen we kaasfondue nu we in Zwitserland zijn en buurten gezellig bij. Na het eten rijden we terug, drinken nog iets in de mobilhome en neem dan weer afscheid, wij gaan verder naar Italië, Kaat richting België voor een weekend😊. Nogmaals bedankt Kaat😘

Woensdag 01 oktober.

Wat een dag. Het was zo’n dag waarvan we begrijpen dat iemand camperen niks aan vind en er mee stopt. Na een heerlijke rustige nacht worden rond 8 uur wakker. Vanuit het bed genieten we van het uitzicht over de Silvaplanersee en de achterliggende bergen. Waar het op de camping wat heeft geregend zien we dat de sneeuwgrens weer gezakt is in de bergen.

Waar de planning in eerste instantie was om naar Barolo te rijden in Italië vandaag hebben we al besloten om naar een kortere rit te doen. We willen binnendoor richting het Comomeer en daar halverwege in de buurt van Menaggio Iet te zoeken voor de nacht. Een rit van nog geen honderd kilometer. we vertrekken rond 11 uur van de camping en pakken de Majolapass. Een schitterende route met mooie haarspeldbochten richting Italië. De eerste 50 kilometer is zowat alleen maar dalen. Zo erg zelfs dat het verbruik zelfs zakt tot 6.3 liter op de 100 kilometer waar we normaal rond de 11 zitten.

Binnen no time rijden zitten we bij Sorico het noordelijkste punt van het Como meer. We zakken af langs de westkant en genieten van de mooie uitzichten en de dorpjes. Wat opvalt zijn wel de vele tunnels. Als we in de buurt van Menaggio komen gaan we eens op zoek naar een leuke plek om te parkeren. Helaas die zijn er maar weinig in de buurt van het meer. En als ze er zijn, staan ze vol of zijn ze voor onze camper niet te bereiken.

Niet veel later als we weer wat zuidelijker rijden worden we tegen gehouden door de carabinieri. De route verder richting Como is afgesloten. Er wordt aangeraden om via Lugano verder zuidelijk te gaan. Er zit niks anders op dan om te draaien en iets nieuws te zoeken. Dan maar richting het Lugano meer. Dat betekend echter wel weer door Zwitserland, waar we gevraagd worden naar ons vignet, en weer terug in Italië. De plek die we uitgezocht hadden aan het Varese meer is volzet, op de tweede plek worden vijf plekken door drie, niet al te frisse, Italianen bezet.

De plek daarna, een camping is al gesloten. Gelukkig vind Jeannette nog een vrije plek op een parking aan het Lago di Comabbio. Vlak langs een café staan we prima. We drinken wat onder een heerlijk zonnetje langs het meer bij het cafe. Op de parking bakken we wat spiezen op de Cadac en genieten we van de prima plek. Wat een mooi leven is het toch dat Camperen 😘

Donderdag 2 oktober.

Na een prima nacht zijn we weer rond 8 uur wakker. Althans Robert, hij probeert Jeannette te laten slapen maar helaas ook zei doet haar open ogen. Een wandeling en ontbijt later is het toch al weer druk op de parking. Tijd voor ons om te vertrekken richting Barolo.

Het eerste stuk vinden we niet bijzonder, veel graanvelden en relatief vlak. Pas als we in de buurt van Asti komen wordt het glooiender en duiken de wijnvelden op. Er worden wat boodschappen gedaan en dan gaan we op zoek naar een plek om te lunchen. Net buiten Asti aan de rand van de druiven ranken en uitzicht op Castello di Costigliole d’Asti parkeren we.

Het is nog maar een paar kilometer tot we in Barolo zijn. We rijden eerst door naar het dorp maar daar mogen mobilhomes niet in. Ook op de parking is geen plaats dus gaan we maar op zoek naar een plek waar we wijn kunnen proeven en overnachten. Een kleine 2 kilometer terug kiezen we voor Cascina Rocca Agriturismo B&B.

Na het aanmelden mogen we parkeren op plek 8. Heerlijk in het zonnetje wat bij zo’n 20-25 graden echt geen straf is. Naast ons staan Canadezen met een Landrover met opbouw. Al snel raken we aan de praat en wat blijkt, zij hebben tijdens hun reis in Zuid Amerika nog bij een neef van Jeannette op de camping gestaan.

Ze blijken overigens toch fulltime time reizigers te zijn want ze willen nu 2 a 3 jaar in Europa blijven. Wel na elke 90 dagen even naar een niet Schengen land omdat het visum dan vernieuwd moet worden. Wij denken dat wij daar ook wel aan zouden kunnen wennen 😊. Rond half vier lopen we terug naar de receptie. We hebben wel zin in een wijn tasting. Helaas krijgen we te horen dat die pa om 5 uur is maar we kunnen gelukkig al wel een fles kopen.

Geen probleem voor ons, we nemen een fles Berbera d’Asti mee en genieten voor de mobilhome in het zonnetje van een lekker wijntje. Tegen vijf uur blijken niet alleen ook onze Canadese vrienden naar de tasting te gaan maar ook onze buren, twee vrouwen uit Zwitserland, hebben interesse. Uiteindelijk zitten we met zijn zessen aan de leuke en lekkere tasting.

Na afloop koopt iedereen wat wijn en worden we door de Zwitserse dames uitgenodigd voor nog een drankje en een hapje.. Samen met het Canadese koppel worden er wat hapjes geregeld en wijn waardoor we nog een gezellige avond hebben en waar vele tips en uitnodigingen rond gaan. Ja alweer zo’n dag die we nooit hadden kunnen voorspellen maar toch weer top is. Laten er nog maar velen volgen.

Vrijdag 3 oktober.

Na een gezellige avond met lekkere wijn en hapjes zijn we weer gewoon rond 8 uur eruit. Ieder doet zijn ding Robert gaat met Stella naar buiten en Jeannette bakt een stokbrood af in de air-fryer. Wel in stukjes want zo groot is hij niet 😊 Iets na negenen gaan we naar de receptie om af te rekenen en onze wijn op te halen. De eigenaresse helpt vriendelijk mee om ze naar de mobilhome te brengen en eenmaal geladen nemen we afscheid van de Zwitsers.

Tegen de Canadezen hebben wel gedag gezegd voordat ze naar het ontbijt gingen. Ze hadden namelijk tijdens hun Pan American Highway reis overnacht op de camping van Jeannette haar neef in Colombia. Die hadden we een bericht gestuurd met een foto en hij herkende ze gelijk. Stuurde ook nog twee foto’s die we uiteraard aan hun hebben laten zien.

Omdat we op de CP geen grijs water en toilet kunnen legen rijden we eerst naar het nabij gelegen Novello. Een mooi ritje door de wijn velden van de Barolo streek en passeren het gebouw in de vorm van nu twee wijndozen van het huis L”Astemia. In Novello op de gratis CP legen we alles en vullen we gratis drinkwater bij. Prima geregeld hier 👌🏻

Na het servicen gaan we verder. Ons doel vandaag is Portofino. Een mooi dorp net voorbij Genua aan de bloemen Riviera als we het zo lezen. Het is maar een goeie 160 kilometer maar binnendoor geeft Google toch zo’n 4 uur aan. Zodra we de Barolo streek uitzijn zijn de uitzichten minder mooi maar nog steeds om aan te zien. Als we in de buurt van Savona komen zien we voor het eerst dit verlof de middellandse zee.

Helaas voor ons rijden we middenin de stad een file in. Er is een demonstratie van Free Palestina aan de gang en we worden tegen gehouden door de carabinieri. Na ruim een half uur lukt het ons om via een omweg terug te draaien en bestijgen we dan maar een stukje snelweg en helaas ook tolweg te nemen om het centrum heen. Wel gelijk een goede test voor ons nieuwe tol systeem van DKV waar we nu een heel aantal landen van Europa de tol kunnen afhandelen.

Het systeem werk prima en niet veel later rijden we voorbij Savona weer langs de kust. Maar ook hier is bijna geen plek te vinden om gewoon even te parkeren om te lunchen. We rijden dus maar verder maar in Genua hebben we weer prijs. Weer een demonstratie van Pro Palestina mensen. Het kost ons weer ruim een uur om via de tol en snelweg weer voorbij het centrum op de route te komen.

Ondertussen al ruim 5 uur onderweg zoeken we tevergeefs naar een leuke plek voor de nacht. Een camping willen we niet gezien de prijzen die gevraagd worden maar een andere plek is niet te vinden of niet bereikbaar met onze camper. Wel jammer want de streek is prachtig. Op een smerige parking waar we wel komen besluiten we dan maar weer het binnenland op te zoeken. We willen morgen toch richting San Marino.

Zoals gezegd draaien we om, worden door Google eerst weer een smalle bergweg op gestuurd maar dan zitten we op de autostrade. Terug naar het binnenland op weg richting San Marino. Het is toch weer de drukte aan de kust wat ons echt tegenstaat. Vorig jaar hadden we dat al in de Algarve en zijn we snel naar de rustiger westkust van Portugal gegaan.

Deze vakantie merkten we het ook al bij het Como meer. En toch genieten we van de natuur en omgeving aan het water. Helaas is het er ook zo druk. Dat vonden wij iets minder. Maar goed ieder zijn ding zeggen we maar. Wij rijden in ieder geval mooi al een stuk richting de Oostkant van Italië richting San Marino. We zijn er vroeger al wel geweest toen we nog met de caravan in Porto Garibaldi stonden maar we willen in alle 51 landen van Europa met de mobilhome overnachten dus moeten we dit ook afvinken nu we in de buurt zijn.

Tegen zeven uur vinden we het wel genoeg, we rijden eerst in de buurt van Reggio Emilia naar een Agriturismo maar die is helaas vanaf zeven uur gesloten. Dan maar iets verder op een gratis plek dicht bij een sport complex. Het is maar een gewone parking, niks bijzonders maar er staan toch redelijk wat campers al. Omdat het al donker besluiten we hier maar halt te houden voor vandaag. Morgen nog maar een klein stukje (200km) naar het kleine landje. Al zegt dat niks hebben we nu al twee keer ondervonden ☺️