Maandag 29 januari.
We zijn er weer op tijd uit. We hebben om 8 uur afgesproken voor het ontbijt want de mannen gaan samen met Jeannette op snorkel tour. Het ontbijt is weer prima, ongeveer hetzelfde formaat als gister en Tom kan zich nog steeds niet opladen voor de soep.
Na het eten gaan we richting de pier, onderweg halen we nog even de duikbril, snorkel en zwemvliezen op en dan kunnen we aan boord. Ook het andere Belgische koppel met hun drie dochters gaan mee. Onderweg naar de snorkelplek varen we midden tussen de varende viskwekerijen door. We zien daar hele gezinnen werken op het vlot.
Ons eiland mag dan ecologisch zijn maar op deze vlotten zien we gewoon dat de wc doorloopt de zee in. Ook gooien de bewoners al hun troep overboord. Aan de kust is dit duidelijk zichtbaar, tussen de rotsen zie je allerlei isomo, plastic en alles liggen. Zonde van zo’n mooie omgeving. Niet veel later stoppen we in een kleine baai.
We gaan voor anker en we springen in het water. Langs de rotsen zien we het koraal en verschillende vissen. Het snorkelen is leuk maar niet zo mooi als we eerder al gedaan hebben in andere tropische landen. Toch zien we, ondanks het wat troebele water nog mooie gekleurde zeesterren en wat op slangen lijkende beesten op de bodem.
Een uurtje later gaan we terug naar Whale Island. Dit is toch wel een opgave omdat de boot eerst niet wil starten. De kapitein moet er een telefoontje aan wagen maar dan krijgt hij de motor toch aan de gang. Vlak voor het aanmeren zien we Gwennie en Veerle al liggen op de strandbanken aan de zee.
We voegen ons bij hun en zwemmen nog wat voordat het al weer tijd is voor de lunch. ‘s Middags houden we rust, we nemen plaats aan het strand. Robert probeert zijn drone nog even maar helaas er komt een foutmelding. Misschien toch iets kapot gegaan na de hardhandige landing in Ha Long Bay. Rond 15:00 is het tijd voor de massage van Jeannette. De rest gaat naar de bar voor een cocktail middag en ons inchecken voor de vlucht van morgen naar Ho Chi Min City oftewel het oude Saigon.
Als we wat later terug gaan om ons op te frissen voor het diner komen Johan en Gwennie erachter dat ze hun sleutel niet bij hebben geen van beiden heeft hem meegenomen en weet niet waar hij is. Dan bij de receptie maar een nieuwe halen. Tegen zeven uur als we gaan dineren vind Robert dan ineens een sleutel in zijn zak, en ja hoor het is de verdwenen sleutel van de familie Baijens. Zoals gewoonlijk belanden we na het diner aan de toog. Onze laatste avond op het eiland.