Maandag 13 oktober.
Wat een heerlijke rustige nacht. Na de boer van gistermiddag hebben we niemand meer gezien of gehoord. Robert is op tijd wakker en ziet weer mooie oranje luchten met mooie mist over het meer. Tegen half 10 vertrekken we richting Meteora. Dat bekendstaat om zijn reusachtige zandstenen rotsformaties waarop eeuwenoude kloosters balanceren. Deze kloosters, oorspronkelijk gebouwd door monniken die de eenzaamheid zochten, behoren tot de belangrijkste spirituele centra van de Grieks-orthodoxe kerk en staan op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Het is maar een goede 90 kilometer en iets meer dan een uur rijden. Onderweg stoppen we nog bij de Lidl omdat we dringend nog wat boodschappen nodig hebben. Eenmaal in de buurt van Kalabaka zien we de rotsformaties al verschijnen. We draaien af en rijden naar het eerste uitzichtpunt. Het Meteora sunset view point. Daar hebben we voor het eerst een prachtig uitzicht op de kloosters. Gelukkig is het daar nog niet al te druk en kunnen we de mobilhome nog parkeren.
We maken wat foto’s en genieten van dit prachtige uitzicht. Helaas mogen we geen klooster bezoeken met onze Stella waardoor we besluiten dat als we genoeg gezien hebben wel door te rijden. Na het sunset point rijden we de weg verder af naar een ander klooster. Daar houd de weg op en kunnen we draaien. De ander kant op stoppen we nog bij het Meteora viewpoint om de andere kloosters te bekijken. Dan is het voor ons genoeg. Het laatste stuk omhoog zien we al helemaal vol staan met auto’s en bussen. Wij slaan links af en gaan verder richting Chalkidiki.
We dalen af richting Kastraki en rijden langs Camping Vrachos Kastraki wat we kennen van verschillende vlogs. Het ziet er niet al te druk uit maar we laten ook dat achter ons. De route brengt ons weer over bergen dan weer door lange brede dalen. Allemaal even mooi om te zien. We zien zelf al sneeuw op de hoogste toppen. Omdat het te ver is om al helemaal naar Chalkidiki te rijden zoeken we nog een overnachtings plaats.
Uiteraard het liefst weer een vrije plek ergens in de natuur. Gelukkig weet navigator Jeannette daar wel raad me en vind ze een plek met een kleine waterval in Vergina. Het blijkt een soort van natuurparken te zijn met een BBQ, wat tafels een schommel en een riviertje. Voor ons weer een prima plek voor de nacht. We installeren ons bakken wat hamburgers en genieten van de rust. Morgen weer richting de zee.