Dinsdag 14 oktober.
Gisteravond zijn er nog twee vrouwen op de plek geweest die wat dronken en weer vertrokken. Daarna nog twee keer een auto die naar een of ander zekering kastje ging kijken en dat was het. Tot vanochtend dus niemand meer gezien wat resulteerde in een heerlijk rustige nacht. Ook de lampen die er stonden gingen uit en omdat we onder de bomen stonden hadden we ook geen last van veel licht in de ochtend.
Tegen half 10 zijn we weer klaar om te vertrekken. Eerst richting een gratis camperplaats vlak voor Thessaloniki waarmee gratis kunnen servicen. De route gaat eerst tussen de fruitbomen voordat we een stuk grotere weg krijgen. Als we daar weer vanaf gaan moeten we eerst over een smalle houten brug waar maar 5T over mag en wordt er eerst getankt aan 1,46€ de liter en dan rijden we verder.
We pakken geen tolwegen waardoor we de soort van binnenring hebben van de grote stad. Ook daar komen we makkelijk doorheen en niet veel later komen we aan de CP. Op de toch wel grote plek staat nog een grote 4×4 vrachtwagen, een camper en een auto met caravan. Wij doen onze service en gaan dan verder.
Weer helemaal schoon en geladen met verswater gaan we verder naar Chalkidiki en wel de meest westelijke vinger genaamd Kassandra. We volgende de vierbaans weg tot het einde en zitten dan al halverwege het eiland. Jeannette heeft een dorpje, Nea Skioni uitgekozen om even te stoppen. In de haven vinden we gemakkelijk nog een parkeerplaats waar we de mobilhome neerzetten en gaan dan te voet even rond.
Ongelofelijk hoe uitgestorven het eigenlijk is. Waar Robert nog bang was voor te veel toeristen, waar daar staat dit deel om bekend, blijkt nu dus totaal het omgekeerde. In een van de weinige shops die openbaar kopen we een koelkast magneet en een hanger voor de rugzak van Jeannette en wandelen dan verder. Aan de haven stappen we dan binnen binnen restaurant waar nog wat toeristen zitten. We bestellen allebei een visschotel, Jeannette met spaghetti, Robert met risotto. Een salade met tzatziki vooraf en we hebben gelunched. Opzoek naar een plek voor de nacht.
Na onze verlate lunch gaan we op zoek naar een plek om te overnachten. Jeannette had gister al een leuke baai op het oog dus gaan we als eerste daar maar heen. Vanaf onze lunch locatie is het nog maar een kleine 10 kilometer dus das makkelijk. Als we echter na zo’n acht kilometer moeten afslaan weten we weer waarom we een 4×4 hebben gekocht. Nog ruim een kilometer is het offroad, je ziet overal van die diepe sleuven van waterstromen die naar beneden komen als het regent. Maar gelukkig ons nieuwe huisje op wielen kan het makkelijk af.
Als we dan aankomen aan de baai zien we al een Nederlands camperbusje staan. Daarvoor een groepje van 5 die liggen te zonnen. We parkeren op een vlak stuk en genieten van het zonnetje. Als de vijf voor ons na een half uurtje vertrekken blijken deze niet bij het busje te horen. Als Robert de drone op laat, komen er twee snorkelaars aan zwemmen. Ook zij blijken niet de eigenaars maar ze weten wel te vertellen dat het een Nederlands koppel is uit Utrecht. Niet veel later komen zei ook aan wandelen en maken we even kennis. Ze zijn hier al een nacht geweest en blijven ook nog een nacht staan. Als jeannette nog een duik heeft genomen en wat friet heeft gebakken in de air-fryer kijken we nog even naar de slimste mens en dan is het tijd om te gaan slapen.
