Donderdag 16 oktober.
Wat een rare morgen. Ten eerste zijn we vroeg wakker, maar daar zit het uur terug in de tijd voor iets tussen. In Macedonië is het weer gewoon Belse tijd. Maar dan aan het ontbijt in de mobilhome zijn we aan het kijken waar in Bulgarije we heen zullen gaan. Er komen wat opties op tafel tot Jeannette ineens een plek bij een restaurant in Kosovo op het oog heeft. We kijken elkaar even aan en oké Robert is mee.
We laten onze Transfăgărășan weer achter ons en stellen ons weer in op Kosovo. In principe geen slechte keuze omdat we toch nog een keer naar Turkije willen en dan de route Roemenië, Bulgarije kunne doen. Kosovo is dan een land waar we nog niet geweest zijn tussen allemaal bezochte landen. Dus oké op naar Kosovo.
Omdat het toch wat bewolkt is kiezen we voor de makkelijke route. Over de grote weg en met tol, wat elke keer maar rond de euro is. Eenmaal voorbij Skopje zijn het weer B wegen en niet veel later staan we aan de grens. Omdat Kosovo niet op de “groene” verzekeringskaart zit moeten we daar ter plekke een verzekering aanschaffen. Dit kan in een kleine container net naarst de grens. We betalen 15 euro voor 15 dagen en kunnen dan verder.
Na de grens hebben we eerst een paar kilometer snelweg voordat we afslaan en overgaan op de kleinere wegen. Prima voor ons en we genieten van het mooie landschap. We ontdekken dat Kosovo behoorlijk bergachtig is aan de steile klimmen en afdalingen die we tegen komen. Soms zitten we bijna bij de sneeuwgrens. Met nog een kleine 20 kilometer te gaan, als we al behoorlijk zijn geklommen, geeft Google ineens aan dat we rechtsaf moeten een onverharde weg.
Een snelle blik of de map leert ons dat de weg rechtdoor ophoud en dat we dus of moeten omdraaien en de hele afdaling terug moeten gaan doen of we volgen de route. Nu zijn we al wat gewend met de oude mobilhome, vorig jaar in Spanje, dus besluiten we de route te volgen. In het begin gaat het nog wel maar na een paar kilometer zijn we dolblij dat we nu een 4×4 hebben. Onze offroad camper mag zich vandaag bewijzen.
Robert doet zijn best om zoveel mogelijk overhangende takken te ontwijken en de diepe geulen te mijden. Het is af en toe wat zweten maar naar zo’n 10 kilometer hebben we toch weer een stenen ondergrond als in een gewone weg. Onze camper heeft zich prima bewezen. Na nog wat smalle straatjes in de dorpjes arriveren we bij Adventure Camping Kosovo. We worden hartelijk verwelkomd door de eigenaar die prima Duits spreekt. Mag ook wel begrijpen we later omdat hij meer dan 40’jaar in Zwitserland heeft gewoond.. We worden gelijk uitgenodigd voor een koffie in zijn huis en dat is echt genieten. Samen met zijn vrouw babbelen gezellig wat voordat we worden geëscorteerd naar de plek waar we mogen overnachten.
Eerlijk is eerlijk, ondanks dat de camping nog volop in aanbouw is, zijn we zeer onder de indruk van het geheel. De huisjes die er zijn zien er prima uit evenals de faciliteiten zoals wc, douche en afwas ruimtes. Omdat er verder niemand is parkeren we achteraan met uitzicht over het in het dal gelegen Prizren. Jammer van de bewolking maar nog steeds een prima uitzicht. De rest van de dag vermaken we ons met spelletjes een douche en wat tv kijken. Nu maar afwachten wat morgen weer gaat brengen.