Woensdag 15 oktober.
Met een heerlijk kabbelend zee’tje worden we wakker. Als we de weersvoorspellingen mogen geloven blijft het vandaag nog droog met wat bewolking maar gaat het vanaf morgen een aantal dagen regenen. We besluiten dan maar om Chalkidiki weer te verlaten en naar het noorden te trekken.
We zien dat het begin volgende week nog mooi weer is op de Transfăgărășan in Roemenië die we heel graag eens willen rijden. De Transfăgărășan is een van de spectaculairste bergwegen van Europa, dwars door de Karpaten in Roemenië. De route slingert zich met talloze haarspeldbochten omhoog tot ruim 2.000 meter hoogte, met adembenemende uitzichten over valleien, meren en bergtoppen. Oorspronkelijk aangelegd als militaire weg in de jaren ’70, is het nu een populaire route voor avontuurlijke reizigers — perfect voor wie houdt van indrukwekkende natuur, scherpe bochten en een vleugje adrenaline.



Maar eerst gaan we even kijken bij Mavrobara Turtle Lake. Het meer ligt op een hoogte van zo’n 200 à 300 meter. Ondanks zijn bescheiden omvang (ongeveer 2.200 m²) herbergt het meer meerdere zeldzame soorten waterschildpadden — onder andere Emys orbicularis en Mauremys caspica — die er hun toevlucht vinden.
Onderweg naar het meer stoppen we eerst nog bij een zelf car wash want ons Hymer’tje is behoorlijk smerig en er zit nog wat zout op van de bootreis. Helaas voor ons is het laatste stuk naar Turtle lake voornamelijk onverhard dus is hij gelijk weer smerig. Zo’n 700 meter voor het meer parkeren we de mobilhome in het bos en wandelen de laatste kleine kilometer naar het meer. Daar zien we inderdaad behoorlijk wat waterschildpadden rond zwemmen. Mooi om te zien in een prachtig gebied.
Na het schildpadden avontuur gaan we verder. Het eerste stuk tot Thessaloniki is hetzelfde als gister. Alleen op de ring rond de stad zijn we nog niet geweest. Daar hadden we gister een omweg omdat we moesten lozen. We hadden niks gemist blijkt. De hele ring is een bouwwerf omdat met bezig is met een nieuwe weg. Gelukkig kunnen we overal doorrijden wat het een beetje goed maakt. Eenmaal de havenstad voorbij rijden we over B wegen verder richting Dorjan Lake een groot meer op de grens tussen Griekenland en Noord-Macedonië.


Eigenlijk is dit niet de kortste weg naar de Transfăgărășan maar ja, omdat we nog altijd de 51 landen van Europa niet hebben gehad laten we de mogelijk niet onbenut om toch een nieuw land toe te voegen als we toch in de buurt zijn. Noord-Macedonië wordt dus land 33 op de lijst. Tenminste als we er een nacht geslapen hebben maar dat is morgen het geval. De grensovergang gaat vrij vlot. We hebben in de Balkan al erger meegemaakt. Eerst Griekenland uit en dan Noord-Macedonië in. Alleen bij de tweede wordt nog extra gevraagd naar de verzekerings papieren en als die in orde blijken mogen we verder.
Eenmaal de grens over blijven de weg langs het Doljan meer een stukje volgen alvorens we het binnenland in trekken. Opvallen toch hoe het hier toch weer helemaal anders eruit ziet als in Griekenland. Als we een aantal kilometers onderweg zijn stuurt Google ons ineens een weg in waar een tunnel is die maar 2,5 meter hoog is. Gelukkig is Robert oplettend en draait dus gelijk terug. De enige andere opties was tegen het verkeer in naar de weg boven de tunnel.
Dit is tot verbazing van een vrachtwagen chauffeur. Hij probeert met handgebaren duidelijk te maken dat je via die weg gewoon verder kan, ondanks het rode bord met witte streep erin. We zien het even aan, en als na de vrachtwagen ook andere wagens volgen sluiten we achteraan en vermijden zo een omweg. Niet veel later zitten we op een nieuwe vierbaans weg die ons tot vlakbij Winery Popova Kula brengt, onze overnachtings lokatie.


Na een wandeling ronde de winery en een aperitief in de mobilhome is het tijd om te gaan eten in combinatie met een wine tasting. Voor ons iets nieuws wat een Macedonische wij hebben we nog niet eerder gehad. Na het eten wat overigens echt Macedonisch was en ook zeer lekker hebben we twee wijnen uitgekozen die we wel mee willen nemen. Met twee dozen in onze handen gaan we terug naar de camper. Tijd voor onze eerste nacht in Macedonië is zoals ze hier zeggen in plaats van Noord-Macedonië.
