Woensdag 22 oktober.
Het heeft weer eens geregend vannacht. Als we echter wakker worden is het vooral droog met af en toe wat miezer regen. Er is wel veel laaghangende bewolking dus het uitzicht is niet zo mooi als gister. We maken van de gelegenheid gebruik om weer eens goed te douchen in het mooie sanitair blok wat aanwezig is. Na Het is dan wel een kleine camping maar van alle gemakken voorzien. Nadat we weer helemaal schoon zijn, wij zelf in de douche en de mobilhome op de serviceplek vertrekken we richting Jajce.
Daar heeft Jeannette de Pliva waterval ontdekt en die willen we wel eens gaan bekijken. Door prachtige bergen met de mooiste herfstkleuren rijden we richting noorden. Rond twaalf uur draaien we een brug op en links van ons zien de waterval al naar beneden kletteren. Vlak daarlangs parkeren we onze camper en wandelen dan naar beneden. De drukte die we net zagen staat nu op het pad en blijkt een school te zijn of zoiets.
De juf gebied iedereen plaats te maken en kunnen we door richting waterval. Ook hier moeten we weer iets betalen en dan staan we er dicht bij. Niemand verder is er dan nog in de buurt. Toch wel mooi🤭 We wandelen wat rond en maken uiteraard wat foto’s voordat we weer naar boven II wandelen. Daar bij een souvenirs standje scoort Robert nog zijn koelkast magneet en dan kunnen we verder.
Na het waterval bezoek gaan we verder richting Banja Luka. Dit is de tweede grootste stad van Bosnië en daar zullen we wel een supermarkt vinden want we hebben wel wat dingen nodig. De route er naar toe voert ons langs een prachtige kloof die u met de herfstkleuren waarschijnlijk nog mooier is dan anders. Langs ons kronkelt de rivier Vrbas de hele tijd met ons mee. In Banja Luka vinden we eerst een naft station waar je met DKV kan tanken dus dat pakken we gelijk mee. Helaas hier geen AdBlue want ook die melding kregen we.
Gelukkig hebben we zelf 10 liter bij dus dat moet goed komen. Na wat files in het centrum slaan we de supermarkt over en gaan we verder richting grens. Vlak voor de grens pakken we toch nog even een supermarkt mee en dan op naar Kroatië. Dat liep toch wel even wat anders dan we gedacht hadden. Bosnië uit ging vlot, maar als we worden gevraagd of we iets aan te geven hebben bij de Kroatische douane loopt het fout. We moeten even aan de rechterkant parkeren. De douanier vraag t of we nog iets van alcohol of sigaretten hebben en we antwoorden heel eerlijk dat we wijn bij ons hebben.
Nu mag je binnen Europa 90 liter wijn meenemen dus we vermoeden geen probleem. Robert mag even uitstappen en eerst de luiken van de elektriciteit openen. Oké doe maar weer dicht. Wat volgt is het luik van de gasflessen ook geen probleem. Daarna volgt de garage. Daar staan boven op een kist twee dozen wijn uit Italië. De douanier kijkt dorstlustig uit zijn ogen en het is niet van de dorst.
Wat zit er in die kist, de wijn van Edivo die onderwater hebben gezeten. Die wil hij zien, hij begint steeds heftiger te worden. Oh oh, dat is niet goed zegt hij in het gebrekkig Engels. Voor hem is dit de druppel om alles overhoop te halen. Hij begint steeds meer te glimmen omdat hij denkt dat hij de jackpot heeft gevonden. Al onze verweren dat dit Kroatische wijn is veegt hij van tafel. Er moet dat een tax label om de hals van de fles zitten wat dus duidelijk niet het geval is bij de flessen die onder water hebben gelegen.
Er wordt een tafel bij gehaald waar alle wijn op moet komen. Dan haalt hij er twee collega’s bij waarvan één zijn chef blijkt te zijn. Zelf duikt hij de camper in en komt trots naar buiten met nog wat flessen. Ondertussen leggen we aan de illegale en de chef uit wat die flessen zijn uit Kroatië en laten een folder zijn. Ze blijken het te kennen en lijken het goed te vinden. Onze grote vriend echter begint dan over de wijn uit Noord Macedonië, dat is geen EU dus daar zitten we inderdaad fout, daar had geen haar op ons hoofd over nagedacht.
Meneer de douanier loopt nog een paar keer heen en weer en praat nog wat met zijn chef. Ok de wijnen van Edivo mogen terug de camper in. Samen met die van Italië. Echter die uit Macedonië dat is niet oké. Hij legt ons uit dat zijn chef in een heeeeele goede bui is en dat we alleen een boete krijgen op die wijn van buiten de EU en nog een paar van Edivo. In totaal 127 euro.
Wij zijn allang blij dat we die mooie amphora mogen behouden dus we doen verder niet moeilijk. En inderdaad die flessen wijn uit Macedonië zijn net iets boven de 4 liter wat mag. We laden alles weer in, Robert gaat mee betalen en dan naar meer dan een uur mogen we verder. De volgende keer toch iets beter nadenken over het doorkruisen van landen buiten de EU. Waren we gewoon door Kroatië blijven rijden was dit allemaal niet gebeurt. Een wijze les voor de volgende keer.
Na alle gebeurtenissen aan de grens rijden we toch wel aan de ene kant opgelucht, omdat we de mooie fles die Jeannette voor haar verjaardag had gekregen nog hebben, maar aan de andere kant toch wel een beetje kwaad. Oké die twee dozen uit Macedonië was onze fout. Totaal niet aan gedacht en was ook terecht. Maar de andere flessen zijn gewoon uit de Europese Unie dus zou geen probleem mogen zijn. Maar oké het is een wijze les en we hopen dat het ons niet nog een keer overkomt.
Omdat we nu toch wel wat vertraging hebben vragen we ons af of we nog naar onze overnachtingsplek moeten gaan. Volgende de navigatie komen we daar om 18:15 aan en we moeten nog bellen van te voren staat op Park4Night. Zodra we Kroatisch bereik hebben en dus roaming weer kunnen aanzetten belt Robert met de eigenaar van de CP. De camperplaats is namelijk bij mensen in de tuin en ze willen graag van te weten of er iemand komt. Als er wordt opgenomen blijkt dat het koppel zelf op vakantie is in Griekenland maar we mogen gewoon gaan staan. Er is wel een poort maar die is niet op slot. We krijgen een hele uitleg en mogen gewoon een of twee nachten blijven. Schitterend toch. Het begint al donker te worden tegen de tijd dat we aankomen. We parkeren snel en gaan dan eerst iets eten. Het was me het dagje wel.