2025| Griekenland - Week 2

Zaterdag 4 oktober.

Het was niet echt rustig op de parking waar we stonden vannacht. Zo werden we wakker geschud door een alarm wat afging maar ook meerdere aankomende en vertrekkende auto’s. Maar oké, het was gratis en na de lange rit een welkome plek zo rond half acht. Dat was trouwens ook de tijd dat Robert er uit ging deze ochtend. Gelijk na het ontbijt vertrekken we uit Reggio Emilia richting San Marino.

Iets meer dan 200 kilometer en we besluiten dan maar de snelweg te nemen. Dan zijn we op tijd daar en hebben we nog de hele middag om rond te wandelen. De reis verloopt vlot tot in San Marino zelf. Weer is de weg afgesloten door de politie, het zal toch niet 🤔. Maar deze keer geen demonstratie maar de Rally Legend 2025 wordt dit weekend verreden in de republiek.

Via een omweg komen we dan toch nog voor 12 uur aan op de gratis camperplek dicht bij de gondel naar het oude centrum. We zijn niet de enige maar het staat gelukkig ook niet vol. Snel even omkleden en dan met de gondel omhoog. Stella mag gewoon mee maar in de gondel moet ze wel een muilkorf om.

Zodra we boven zijn gaat die gelijk weer af en krijgt ze van iedereen even aandacht. Voor ons komen boven sommige dingen nog bekend voor maar zeker niet alles. Wat wil je ook, het was vanaf 2002 geleden dat we hier geweest waren. Slenterend, want veel sneller kan Robert niet gaan we door het centrum. Boven met uitzicht rondom drinken en lunchen we.

Daarna breekt de shop tijd aan. Robert koopt een nieuwe multitool van Leatherman, Jeannette een nieuwe zonnebril van Ray Ban. Daarnaast nog wat souvenirs zoals een vlaggetje voor op de rugzak en een koelkast magneet van San Marino. Daarna nog wat terrasjes en het is tijd om terug te gaan. Bij de mobilhome valt Stella als een blok in slaap en trekken wij nog een flesje Barbera uit Barolo open. Wat een heerlijk dag hebben we gehad👌🏻

Zondag 5 oktober.

Het was een rumoerige nacht, op de parking zijn veel bezoekers van het Legend rally gebeuren en die bouwen nog een feestje, daarnaast nog de vele auto’s die langskomen met een geluid alsof ze een rally wagen zijn nu maken dat het geen rustige nacht is. Als we wakker worden voelt Jeannette zich ook nog eens niet helemaal lekker dus de dag begint goed. Daarnaast begint het nadat Robert Stella heeft uitgelaten ook nog eens hard te regenen.

Tijd dus om maar te vertrekken. We verschonen in de regen nog wel eerst de wc en weg zijn we, op richting Rome, daar zou het wel beter weer zijn. De eerste kilometer zijn vandaag weer binnendoor niet omdat we geen snelwegen willen maar omdat Google ons zo stuurt. Voor ons niet erg, het is een mooie route ondanks de regen en de laaghangende bewolking. Rond de middag in de buurt van Arezzo stoppen we even voor een lunch op een kleine parking bij een soort van herdenkings monument.

Met de lunch binnen gaan we verder richting Rome. Nog een twee uurtjes snelweg en dan zijn we er. Helaas doet de navigatie nog wat moeilijk maar uiteindelijk bereiken we toch Camping Village Flaminio. Afgelopen zomer zijn zowel de twee andere koppels van 6Only als Romy en Alexander hier geweest om Rome te bezoeken.

We vertrouwen op hun ervaringen maar de eerste indrukken zijn prima. Bij de receptie krijgen we van een ietwat slecht gehumeurde dame zonder iets te vragen plek 280 toegewezen. Voor ons prima dus parkeren we onze mobilhome daar. Dan maar gelijk op onderzoek uit, eerst even terug langs de receptie om een van de ID kaarten op te halen en dan gelijk door naar de supermarkt aan de overkant.

Terug op de camping wandelen we nog wat rond tot het tijd is voor Jeannette om even te rusten. Ze is nog steeds niet helemaal de oude. Tegen de avond maakt Robert nog iets te eten voordat we rustig in de camper gaan zitten. Verder rust voor vandaag. Hopelijk is Jeannette morgen weer beter zodat we naar het centrum kunnen. Zo niet dan zal het voor een dag later zijn.

Maandag 06 oktober.

Eindelijk sinds twee dagen weer een rustige nacht. Jeannette is er weer helemaal van opgeknapt dus we kunnen vandaag naar Rome en Vaticaanstad. Het zonnetje schijnt en het wordt zo’n 26 graden, alle ingrediënten voor een mooie dag. Rond 10 uur wandelen we naar de receptie kopen onze trein tickets en gaan op zoek naar het station. Na ietwat zoeken zien we de trein net voor onze neus vertrekken dus wachten we een kwartier.

Eenmaal op de trein is het 6 haltes voordat we aankomen op Flaminio, het station vlak bij Piazza del Popolo. Vandaar is het een klein stukje tot de Spaanse Trappen, voor ons een te omhoog geschreven attractie in Rome. We wandelen omhoog en gaan verder richting de Trevifontijn. Hmm hier kun je echt over de koppen lopen, wat een drukte, nee tot nu toe zijn we nog niet overtuigd van Rome. Het is mooi maar de drukte staat ons tegen.

We besluiten de hop on hop of bus te pakken. We stappen op nu bij stop acht het Barberino plein. We rijden langs het Colosseum waar het ook super druk is en stappen uit bij het Vaticaan. Dit is voor ons een nieuw land van de 51 en eerlijk gezegd valt de drukte mee. Waarschijnlijk doordat gister en eergisteren het 25 jaarlijks jubilee is geweest. En iedereen die daaraan mee deed nu in de stad rondloopt. Voor ons prima, wij vinken ons 31e land van de 51 af en genieten van een lekkere pasta en een pint !

Na het bezoek aan Vaticaanstad willen we, althans vooral Robert, nog een bezoek brengen aan het Hard Rock Café. Al verschillende jaren bezoekt hij elk café waar hij in de buurt is. Rome is ondertussen nummer 26 op de lijst. Maar als we bij de hop on hop of bus kijken staat er een hele rij. Dat is dus even wachten. We besluiten dan maar te voet te gaan. Een prima keuze, in de leuke smalle straatjes is het minder druk en genieten we echt van Rome. Na een kleine drie kilometer staan we voor de deur van het café. Stella mag mee naar binnen dus helemaal top.

Na wat drankjes een de aankoop van wat souvenirs wandelen we terug naar de trein. Hier is het weer super druk maar we vinden nog een plekje. Terug bij station Duo Ponti stappen we uit, doen nog wat boodschappen en gaan dan terug naar de camping. Daar snel een douche en dan maken we ons gereed voor wat hapjes en een drankje. Al met al een tol dag. En oh ja, wat zijn de Italianen gek op onze Stella. Die ligt nu languit te snurken van alle aandacht die ze heeft gehad. Daar kunnen veel landen een voorbeeld aan nemen.

Dinsdag 07 oktober.

Vandaag gaan we Rome weer verlaten. Gisteravond hebben we de boot geboekt naar Griekenland. Daarbij zijn we wel weer van onze planning afgeweken want we gaan dus niet via Albanië. De reden is simpel, officieel moet een hond een gezondheids certificaat van de dierenarts hebben dat maximaal 10 dagen oud is om Albanië in te komen en die is al verlopen. Nu hebben ze de vorige keer ook totaal niet naar gekeken maar toen kwamen we over land binnen en dan kan je gewoon omdraaien. Maar nu met de boot willen we het risico niet nemen dus gaan we maar naar Patras.

Vanochtend was het dus alles weer rustig opruimen schoonmaken en gaan betalen. Dat is dan 120 euro meneer 😳 voor twee nachten. Oké we staan dicht bij Rome maar de plek was toch maar heel simpel en klein. Op ons gemak rijden we Rome uit richting Bari. Jeannette heeft onderweg een leuk natuurpark gevonden met wat watervallen dus daar willen we eerst heen.

Helaas voor ons is de weg er naar toe afgesloten , een omweg gaat wel maar is verboden voor voertuigen boven de 3.5T. Nu vinden we dat nog niet zo’n probleem maar als we iets verder het onverharde weggetje zien draaien we toch om. Ook hier het onverharde schrikt ons niet af, daar hebben we tenslotte een 4×4 voor gekocht.

Maar de breedte van het pad en de dicht hangende struiken en bomen vinden we niet zo leuk. We hebben geen zin in al diepe krassen op onze nieuwe mobilhome. Dus op zoek naar iets anders. Robert vind nog een leuk plekje aan een meer. Niet veel later parkeren we daar op een prachtige spot. Jammer van de harde wind maar voor de rest prima voor een lunch.

Na de Vietnamese loempia’s uit de air-flyer rijden we verder. Als we geen boot moesten halen en het niet zo hard waaide zouden we zeker gebleven zijn, het was tenslotte toch een top locatie. We willen wat dichter bij Bari geraken zodat we morgen mooi op tijd zijn bij de haven. We rijden weer gewoon binnendoor en genieten van de omgeving. In de verte zien we achter de bergen al wolken opdoemen.

Jeannette had al gezien dat het in Bari regende vandaag. Gelukkig houden wij het bij een paar druppels maar de wind is behoorlijk aanwezig. Als we in de buurt van Foggia komen trekken we iets het binnenland in richting Orsara di Puglia. In dit mooie dorpje volgens de reviews heeft Jeannette een gratis camperplaats gevonden met water en stroom. Niet dat we dat nodig hebben maar toch mooi van de gemeente dat ze zoiets doen. Er geraken is een ander verhaal.

Het dorp ligt op een berg en de wegen daarna toe zijn behoorlijk stijl en smal. Nu zijn we wel wat gewend maar soms zijn we niet rouwig dat er een alternatieve route is bij een wel heel scherpe bocht. Midden in het dorp moeten we dan rechts omhoog. De muur van Hoei is er niks bij maar ons campertje doet het zonder blozen. Als we staan geparkeerd wandelen we de stijle helling terugval richting het leuke centrum.

Op de terugweg stoppen we nog bij de lokale pizzeria en bestellen we twee pizza’s twee broden voor morgenvroeg en nog een bol met rijst en spek. We babbelen gezellig wat met de eigenaar in het Duits, hij heeft in Zwitserland gewoond, en wandelen dan terug naar de Mobilhome. Morgen richting de boot.

Woensdag 08 oktober.

Het is nog een goede 150 kilometer tot de haven van Bari waar we ten laatste om half 4 moeten inchecken. Tijd genoeg dus want de rit is maar zo’n 2 uur. Na een rustige nacht worden we ws dus ook maar rustig wakker, doen ons ochtend ritueel en zoeken gelijk maar wat plekjes in Griekenland. Als ontbijt hebben we zo’n brood wat we gister nog gekocht hebben bij de pizzeria, met wat kaas erin smaakt het prima.

Rond 10 uur maken we dan toch aanstalten om te vertrekken. Google stuurt ons nu via een andere, veel makkelijker, weg terug het dorp uit. In de buurt van Foggia stuurt hij ons dan langs de vuilnisbelt, althans zo lijkt het toch. We zien het huisraad van vele huizen langs de kant liggen, tv’s, wc’s, zetels, keukenblokken noem het maar op. Nou vinden we Italië al niet een van de schoonste landen waar we geweest waren maar dit slaat alles.

Zelfs in Zuid-Afrika of in Vietnam zagen we het niet zo erg. De zooi langs de weg blijft aanhouden. Iedere vlucht haven langs de weg ligt vol met vuilniszakken. Op zo’n 50 kilometer voor Bari vind Jeannette nog een plek aan de zee in Barletta. Het kost even wat moeite om te komen, maar met onze 4×4 lukt dat prima. Jammer alleen dat hier behoorlijk wat rotzooi ligt maar de plek is top👌🏻

Na de lunch rijden we verder richting Bari. We willen langs de kust blijven omdat we toch meer dan genoeg tijd hebben. Helaas komen niet veel verder dan Bisceglie, waar we in een sjieke wijk tegen een afgesloten weg lopen. Dan maar weer een stukje terug en de wat grotere weg pakken. Tegen half drie komen we aan bij de haven. Een eerste stop hoeven we alleen ons reserveringsnummer te laten zien en mogen we verder.

Twee kilometer en twee rotondes verder worden we verzocht de mobilhome te parkeren n naar de incheck terminal te gaan. Daar geven we ook onze reservering door worden de paspoorten van ons en Stella gecontroleerd en krijgen we al vast de cabine kaarten. Dan begint het wachten. Om vijf uur mogen we pas boarden dus we zetten onze camper maar achter een Nederlands koppel die ook de boot opmoeten maar dan naar Igouminitsa.

Precies om vijf uur zien we het boarding personeel aankomen en mogen we richting boot. De kaartjes worden nog eens gescand en we mogen erop. Wij worden naar het bovendek geloodst en moeten daar draaien om achteruit te parkeren. Dan is het tijd om naar onze cabine te gaan. Een prima kamer voor een nacht. Na een korte ronde aan boord waar we de honden wc, of ja wat er voor door moet gaan, hebben gevonden laten we Stella even achter op onze kamer en gaan wij eens kijken bij de bar en waar we straks kunnen eten.

Internet gaat nu uit totdat we in Griekenland zijn. De bar was snel gevonden. Waar wij de boot naar Engeland of van Noorwegen naar Denemarken gewend zijn met meerdere barretjes grote shops en verschillende restaurants is dit een stuk kleiner. Maar oké ook dit volstaat. We nemen plaats aan een tafeltje wat nog vrij is. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan want het blijkt dat velen geen cabine hebben geboekt en dus zich al installeren op de beste plekken voor de nacht. Zelf langs de trap liggen ze al onder dekentjes.Ieder zijn keuze maar wij zijn blij met onze hut. Dus eerst maar eens een biertje bestellen.

Twee halve liters voor maar 11,20 euro. Das in ieder geval een stuk goedkoper dan we in Italië gewend waren. Omdat het restaurant rond half zeven open gaat besluiten we daarop te wachten. Als de eerste storm op het buffet door de Aziaten voorbij is wagen wij ons ook aan het buffet. Voor Jeannette een zalm met rijst en Robert een stuk vlees met pasta. Tijdens het eten worden we nog verrast door een FaceTime gesprek van onze Luuk, Silke en Líon onze kleinzoon. Helaas is een Nederlander die iets verder om zit daar niet zo van gediend en vraagt of het wat rustiger kan, wat een …….

Na het eten zoeken we Stella weer op, we zijn ondertussen de haven uit en door de harde wind gaat de boot behoorlijk op en neer. In ieder geval genoeg voor Robert om maar te gaan liggen 🤨 Van een spelletje doen komt niks meer terecht. Robert valt als een blok in slaap. Jeannette leest nog wat en als ze rond half elf Stella nog uitlaat wil die nog steeds niks doen.

Donderdag 09 oktober.

Om kwart over vier worden we wakker van de luidspreker die omroept dat we binnenkort gaan aanmeren in Igouminitsa. Een ieder die hier van boord gaat moet zich klaarmaken. Wij mogen gewoon blijven liggen alhoewel Robert dat toch maar even voor de zekerheid gaat vragen.

We proberen nog wat te slapen, bij Jeannette gaat dat wat beter dan bij Robert want die lag al om iets over acht op bed 🤔 Tegen negen uur lokale tijd dus Belgische tijd 8 uur gaan we er toch maar uit. Het is al licht en uit het raampje zie je hoe we mooi langs de kust varen. Tijd voor ontbijt, een bladerdeeg met kaas erin voor Jeannette en een english breakfast voor Robert allebei met een koffietje.

Als dat binnen is halen we Stella op en pakken nog een koffie to go mee naar het achterdek. Daar mag Stella mee en het weer is prima. Het uitzicht nog beter want we varen niet alleen langs de kust maar ook tussen de verschillende eilanden door. Precies rond 1 uur meren we aan in Patras.

Vanaf de boot rijden we zo snel mogelijk naar een parking voor onze Stella. Aan boord wou die niks doen dus die staat onder hoge druk. Als we even stoppen om te tanken aan 1,45 € de liter diesel kan ze daarlangs in het gras al even plassen. Dat was toch nodig. Dan verder richting de brug waar Jeannette een parking heeft gevonden.we stoppen even voor een kleine pauze en Stella kan daar eindelijk haar gang gaan.

Zodra Stella is uitgeraasd gaan we op zoek naar een plek voor onze eerste nacht in Griekenland. En ja hoor zo moeilijk hoeft het niet te zijn een kleine 10 kilometer verder net over de Rio – Antirio Bridge Charilaos Trikoupis in Platanitis vinden we een plekje.

Hier staan we pal langs de zee. Voor ons prima, een rustig dagje. We parkeren op nog geen 10 meter van het water, zetten de stoelen buiten en genieten van het zonnetje en het uitzicht. Al vinden sommige, Jeannette vooral, de wind nog wat fris.Niet voor Robert, al is het met horten en stoten, hij neemt toch een duik in het water, al heeft hij daar een zetje van Stella voor nodig.

Tegen het einde van de middag als het inderdaad frisser begint te worden duiken we de mobilhome in. Buiten wat lokale zwemmers, wandelaars en wat passerende auto’s is het verder rustig.

Een prima eerste overnachtingsplek in Griekenland.

Vrijdag 10 oktober.

Dat is nog eens wakker worden. Het is iets na half acht als Jeannette voorzichtig haar gordijn om hoog doet. Ook Robert is al wakker en maar goed ook. De zon komt net op recht tegenover ons boven het water en tussen de twee bergen. Genietend blijven nog even liggen tot de zon helemaal op is en de mooie kleuren weg zijn. We ontbijten rustig en zien dat iets verderop nog een buscampertje is komen staan gisteravond.

Tegen 10 uur vertrekken vanaf ons mooie plekje richting Delphi. Delphi is een van de meest indrukwekkende archeologische sites van Griekenland, gelegen op de hellingen van de berg Parnassus. In de oudheid werd het beschouwd als het centrum van de wereld en stond het vooral bekend om het orakel van Apollo, waar priesters de toekomst voorspelden.

Bezoekers kunnen er vandaag nog de ruïnes van de tempel van Apollo, het theater en het stadion bewonderen, allemaal met een adembenemend uitzicht over de vallei van de Pleistos-rivier. We volgen de route langs de zee, prachtige uitzichten na iedere bocht die we nemen. Wat opvalt zijn de vele zelfgebouwde “huisjes” of gedenktekens langs de weg. De ene nog mooier dan de ander.

Na zo’n 100 kilometer komen we aan bij Delphi camping. Er staan we wat mobilhomes maar er is nog genoeg plek. Zelfs een plek vooraan bij de klif waar je een schitterend uitzicht heb over de vallei eronder. Natuurlijk kiezen we die plek en besluiten gelijk maar twee nachten te blijven. We installeren ons en zetten ons aan de rond in een heerlijk zonnetje. Jeannette doet de een was in de aanwezige wasmachine en we boeken de shuttle voor morgenvroeg naar het museum en de opgravingen.

De rest van de dag is relaxen. We zitten wat in het zonnetje, nemen een duik is het koude zwembad en Jeannette is druk met de was. Ja want als je dan wasmachines ter beschikking hebt dan gebruiken we die na twee weken. Om zeven uur hebben we gereserveerd bij het restaurant op de camping. Van te voren nemen we eerst nog een douche en gaan dan aan tafel. Helaas gaat de olive tasting niet meer lukken maar daarvoor maken we een afspraak voor morgen. Na het eten genieten we nog van een wijntje in de mobilhome. Morgen weer een dag.